Hitabetül Hakayık

Harun Ceylan

Ey Okuyucu,

Ruh kazanımda feveranların at koşturduğu hal-i hazırda, rutin geçmesine tahammül edemediğim yaşamıma alaim-i semanın türlü renklerini temsil eden genel kaosun ekmeğine yağ sürücü edimlerinin çeliğe kazınmış bir iz gibi (zor yazılan, yazıldı mı da çıkmayan) uyandırdığı çağrışımların zorlamasıyla yazdığımı sanma! Sanmamam gereken bir şey daha. Anlaması muhal kelimeler kullanarak, benliğimin henüz iskan izni almamış liyakatini münasip şekilde takdir edemeyişimin tezahürü olarak senin üzerinde bir tür kompleks yaratma veya azamet hegemonyası kurma temayülüne kapıldığımı zannetme! Benim tek amacım özüne yabancılaştırılmış cemiyet-i bani-i istikbalin bir ferdi olarak, bize nur topu gibi sorunlar bırakarak yaşamdan istifa(de) eden nesillerin yanlışlarını tekerrür etmemek. Görüyorsun ya, ex huyumdan rahatlıkla gözden çıkardığım, kalbinin bensiz atamayacağını iddia edecek derecede anatomi bilgisinden yoksun ex aşkımdan daha kolay vazgeçemiyorum.

Her insanın içinden çıkılamaz durumlara dair şahitliği, bir mütaahhitin güya inşa ettiği kürdandan binalar için, dahili bedhahtı olan vicdanının sonarlarına yüz vermemesi ya da tasarruf tedbirleri veya dış kaynak beklentisiyle bütçeyi doğrultma saplantısı frekansı kadar az rastlanılır şey değil. Gelgelelim, beşerin hassaslığı devreye girdiğinde binbir gayretle sosyal tesis edilen sırça muhabbetin frengiye yakalanıp yaka paça genel kontrole götürülmesi, ülkemin zaten hakkında en fazla spekülasyon yapılan süjelerinden biri üzerinde ayrıntılı düşünmeye mahal kalmayacak biçimde güz yağmurlarıyla katmerlenen hüznümüze her türlü paradoksal mühimmat tedariki sağlayıp yataklık etmenin önüne geçemiyor. Zaten giryelerini işitmediğin, reflekslerini ölçmediğin, kınalı mendil yollamadığın, mayalayıp özel efekt yapmadığın diğer insanların varlığına bigane kalmana rağmen, devamlı erketede bıraktığım figüranlık raconu kesen alıcılarımla oynamanı bir yazar kasa olarak istemiyorum. Sonuçta bu yazının viladetini annesinden bile habersiz gerçekleştirdim.Sana sadece günübirlik streslerin yolaçtığı tortulun aberasyona olan etkisini isbata yeltenip, otopsisinin bir ölüsevici tarafından yapılmasının doğuracağı sakıncalardan bahsedeyim, diyorum. Ruhen bunalman, etrafta prekamil dönemde gökteki istikbalini belirlerken katkılarını iştiyakla arzuladığın moral bulmada öncelikli self linklerinden insan profiline münhasır birini bulamaman menşeli mi? Öyleyse yandı gönlüm keten helva. Partal beynimin sızan yerlerinden neşet eden Gallop araştırmasına göre, böyle bir bekleyişten medet umanların sayısı rihter ölçeğine göre çığ gibi düzensiz devinim arzetmekte, ancak dağ kulübesinde maşukunun gönlünü çelmeye pek hevesli jönün vaad ettiklerine erişememe fobisinin getirdiği yetersizlik duygusu altında inleyen ve haddini bil emir kipine kepenk kapatamayan aciz iradelerin bildirdiğine göre, bu kesim eylemsel ataletle başa çıkamayacağı, hayattan devşirdikleriyle bir yere varamayacağı zehabına kapılarak umutsuzluğa sürüklenmekte. Peki can alıcı soruya geçiyor, çekimi de elimde sallarken sorgulama makamında olmanın getirdiği gevşeklikle soruyorum. Sen bu kesimden mi sütü kesilenlerdensin? Öyle olmamanı diliyorum. Okuyucu kitlemi kati kriterlerle sınırlandırmak istemem, ama bu kaprisimi mazur görmen beklentisi içinde metamorfoz için gerekli ve yeterli tedbirleri almanı umuyorum. Emanet bürosuna emanet ol, sevgili okuyucum!

Kasım 2001