Kriter Köşe Logosu

Bir İnsan Kaybetmek

Murat Çorlu

muratcorlu@hotmail.com

"İnsanları kaybetmek" düşüncesi, insanlar arasındaki "bağ"ların çeşitliliğine göre değişiyor. Herkesin kendi bağlarına göre kayıpları var. Örneğin; birisiyle bağı sadece "yaşam" olan ve bu düzeyde kalan kimse için, insan kaybı demek, ölüm demektir. Çünkü ölüm geldiğinde bağ kalmamıştır. Ve bir insan kaybedilmiştir.

Bu tür bağlar günümüzde çok yaygın. Mesela para... Para da günümüzde birçok insanın birliktelik sebebidir. Ve bu insanların da kayıptan anladıkları parasızlıktır. Para yoksa bağ yoktur, bağ yoksa da o insan kaybedilmiştir.

Oysa daha düzeyli ve kalıcı bağlar da var, "sevgi" gibi... Yaşam bağının ötesinde sevgi bağının da bulunduğu beraberliklerde kayıp daha zordur. Böyle bir bağda ölüm bir kayıp olarak değerlendirilmez. Çünkü ölümle yaşamsal bağ kopsa da, sevgi bağı direkt etkilenmediğinden ve dolayısıyla "bağ" devam ettiğinden bir kayıptan da söz edilemez. Sevgi gibi bir bağ varsa, birliktelik devam ediyor demektir. Birliktelik varsa, kayıp yok demektir.

Şahsen, çevremde, kopan "güven" bağlarıyla kaybettiğim insanlar da bu aralar en büyük dertlerimden. Hayatta fiziksel birlikteliğin olmasına ve hatta sevgi bağının da görülmesine rağmen, güven bağının kopukluğu benim bu kişiye bir "kayıp" gözüyle bakmama yetiyor.

Üçüncü bir kayıp düşüncesi(düşüncem) var ki, en karmaşığı ve en zorlayanı da bu sanırım. Öyle ki bu tür düşünmenin doğruluğu tartışılmalı bence. "Kazanmayı kaybetmek"ten bahsediyorum... Her tren yolculuğunda kaybedilen insanlar. Bir başka deyişle "kazanılamayan" insanlar. Düşünsenize bir kere; etrafınızda derdinize derman olabilecek, sizi huzurlu kılabilecek onlarca, yüzlerce, binlerce insan var -buna eminim- ve siz onlardan mahrumsunuz...

Şimdi geriye dönüp bir "kayıp listesi" oluşturmayı düşündüm de... Çok kabarık! Ve az sonra birisini daha ekleyeceğim listeme. Çünkü yanımda oturanla bir saattir beraberim ve onu kazanmak için hiçbir şey yapmadım. Ve sonuç, hüsran... Bir tren yolculuğu daha ve bir kayıp daha...

Kayıplarımızın azalarak son bulacağı günler dilerim...


Kriter Köşesi Arşivi

Bunu okudunuz mu?

Çocuğuma Cevabımdır

Kasım 2001

Aşk
Hoşgörü

Ekim 2001

Özlem

Eylül 2001

Deprem Facia Mı?

Ağustos 2001

İdeal

Temmuz 2001

Umut

Haziran 2001

Güven

Mayıs 2001

Bilge

Nisan 2001

Önceki SayfaSonraki Sayfa

Ana Sayfa | Bilge Köşeler | Kriter

Sitemiz en iyi 1024*768*16 çözünürlük ve Internet Explorer 5.X ile görünür.