Hayat...

Esra Kızılbuga

HOŞGELDİN HAYAT!

GİDEBİLDİĞİMİZ YERE KADAR????

Soru işaretleri hep düşünmeye itmiştir beni. Cümle noktayla bitiyor ama yerini sözcüklerin almasını bekleyen soru işaretlerini gözardı etmeyin derim size -hayatı önemseyenlere-. Evet, hayatı önemsemek ne demek? Hayatla dalga geçmemek mi? Dalga geçmemek, adamdan saymak, yani. Pekiyi, hayat nedir? Hiç düşündünüz mü? Hani uzun süre görmediğimiz bir arkadaşınıza sorarsınız: "Nasıl gidiyor hayat?" diye ya, aynı "hayat"tan bahsederiz galiba. Önemsediğimiz ya da önemsemediğimiz hayat, bize "Nasıl gidiyor?" diye sorulan hayattır.

Eee, soralım o zaman "Hayat nasıl gidiyor?" "Hoşgeldin Hayat!" diyebilecek kadar güzel ve umut dolu mu; "Kahrolası hayat!" demek zorunda kalacak kadar kötü ve umutsuz mu?

Kararı siz vereceksiniz şüphesiz; ama ben umutların her zaman bir yerlerde gizlendiğine, inandım. Bazen ansızın ortaya çıkacak kadar yakın, bazense yüreğimizin en derin köşesinde saklanacak kadar uzak, zincire vurulmuş gibi. Halbuki umutlarımızı da zincire vuran biz değil miyiz, farkında olmadan? Umutlar zincire vurulmuşsa biz hayatın tutsaklarıyız. "Nasıl gidiyor ...?" derken kastedilen "hayat"sa başkalarının değil, bizim hayatımızdır. Yani tutsak edenlerin de bizler olduğu, kendi hayatımızın tutsaklarıyız. Hayatsa ben ve beni farklı toplamlarımdır.

Soru işaretlerine gelince, hayat da daha büyük bir soru işareti değil midir? Yaşanırken çözülmeyi bekleyen...!

Kasım 2001

Ekim 2001

Eylül 2001

Ağustos 2001

Temmuz 2001

Mayıs 2001

Nisan 2001