Kardeşim

Osman Çetin

Öğrencileri toplanmış “gece”den “gündüz”e geçişin, yani karanlığın aydınlığa dönüşme noktasının neye göre tespit edilebileceği konusunda tartışıyorlardı kendi aralarında. Biri, “Gözün seçebildiği uzaklıkta, keçiyi koyundan ayırt edebiliyorsan eğer, ortalığın yeterince aydınlaşmış ve gündüzün başlamış olduğuna hükmedebilirsin!” dedi.

Bir başkası, “Bence gözün seçebildiği uzaklıkta, incir ağacını zeytin ağacından ayırt edebiliyorsan eğer, hükmedebilirsin ortalığın yeterince aydınlanmış ve gündüzün başlamış olduğuna!” dedi.

Böylece öğrenciler birbiri ardınca çeşitli görüşler dile getirdiler.

Tam bu sırada geldi öğrencilerinin yanına ve neyi tartıştıklarını sordu. Öğrencileri de “gece”den “gündüz”e geçişin, yani karanlığın aydınlığa dönüşme noktasının neye göre tespit edilebileceği konusunda tartıştıklarını söylediler.

Öğrencilerinin vardıkları sonuçları bir bir dinledi ve hepsini tek tek tebrik etti., ancak vardıkları sonuçların hepsinin geçerli ama yeterince kesin olmadığını söyledi. Bunun üzerine öğrenciler bu konudaki görüşünün ne olduğunu öğrenmek istediler. Şöyle dedi:

“Karanlığın artık bitmiş, aydınlığın başlamış olduğuna, bir insan bir başka insanın yüzüne baktığında ‘Bu benim kardeşimdir!’ diyebiliyorsa eğer, tam kesinlikle hükmedebilirsiniz ancak!” Ne kadar da ibretli bir cevap değil mi? O karanlık ki; sadece insanların birbirine kardeşim dediği zaman aydınlığa dönecek. Düşünün bir kere acaba etrafınızda, öz kardeşinizden başka, kardeşim diyebileceğiniz birileri var mı? Sanırım çoğunuz hayır diyecek... Benim bu derginin ilk sayısıyla birlikte tam 14 yeni kardeşim oldu.. Daha sonra bu kardeşlerimin sayısı günden güne arttı ve bugün itibariyle yaklaşık olarak 30 tane kardeşim var.. Ne güzel değil mi birşeyleri baylaşacağım kişi sayısı günden güne artıyor? Belki bir gün sinemada, belki Süleymaniye’nin tarihi sokaklarında yanımda kardeşlerimle beni görebilirsiniz..

Mevlana Celâleddin-i Rumi şöyle diyor: “Aynı dili konuşanlar değil aynı duyguları paylaşanlar anlaşabilirler.” Zaten biz de bunu istemiyor muyuz? Dil, din, ırk farkı gözetmeksizin dünyanın herhangi bir köşesindeki bir insanı da bizden biriymiş görmek değil midir ana hedefimiz. Ona da yanımızdaki bir insana gösterdiğimiz gibi ilgi göstermek, bir kardeş gibi sıcaklığımızı vermek her şey bu noktada kilitleniyor.. Ve bunun için de bu dergiye gönlümüzü, zamanımızı adadık.

Ne mutlu o insana ki; gönlünü, zihnini, hayatını herkese korkmadan açıp, herkese kardeşim diyebilene.

Kasım 2001

Ekim 2001

Eylül 2001

Ağustos 2001

Temmuz 2001

Haziran 2001

Mayıs 2001

Nisan 2001

Ana Sayfa | Bilge Köşeler | Aşiyan

Sitemiz en iyi 1024*768*16 çözünürlük ve Internet Explorer 5.X ile görünür.